نوبل صلح
روز گذشته وقتي وارد محل كارم شدم, يكي از همكاران كه بانويي است اهل هندستان, با شادماني بسيار خبر جايزه’ نوبل را برايم نقل كرد. بسيار خوشنود بود از اينكه يك زن و آن هم از دياري آشنا برنده’ اين جايزه معتبر شده. شيرين عبادي را از ساليان دور ميشناختم, البته نه حضوري, بلكه از مقالات و فعاليتهاي مستمرش براي بسط آزادي و مبارزاتش براي احقاق حقوق زنان. در حالي كه شادمانه به نقشي كه اين جايزه در پيشبرد اهداف انساندوستانه’ خانم عبادي و تثبيت حقوق زنان و در نهايت مردمسالاري و آزادي در ايران بازي خواهد كرد, فكر مي كردم, دوست هندي با تعجب از اخباري كه از خشك مغزان وطني و عمله هاي استبداد خوانده بود پرسيد. اندكي انديشيدم و در پاسخ گفتم:
هنگامي كه ماه در آسمان پرتوفشاني مي كند, پارس سگان و زوزه’ گرگان هيچ از درخششش نكاهد.
