بعد از ظهر
هميشه تحمل بعد از ظهر جمعه برام سخت بود. تلويزيون فيلمشو داده بود و ديگه هيچ كاري نبود كه بكنيم. فرداش هم كه به سلامتي بايد مي رفتيم مدرسه. اغلب ياد روز قيامت مي افتادم, يه عمر بي خيالي و گنه كاري و فرار از طاعت و يهو يه روز بايد جوابشو پس مي دادي. البته بعد از ظهراي بد ديگه اي هم بودن, مثلاً بعد از ظهراي سيزده به در و عاشورا, اصلاً حوصله’ اينا رو نداشتم. حالا يه بعد از ظهر يكشنبه كه همون جمعه’ بلاد اسلاميه و دلت گرفته, يه دوست يه پيشنهاد سازنده ميده, بريم سينما, خاكستري. اصلاً يادم نبود كه نويسندش كيه, چون معتقدم ايشون كمي افراطي هستن. فيلماي ايشون خيلي بيشتر از اوني كه بايد سر و صدا كرده و قضيه’ زنداني شدنشون هم كلي به داستان كمك كرد. ولي خاكستري اذيتم كرد, اولش فكر كردم دوباره قضيه’ همه’ مردا بدن و همه’ زنا خوبن رو تكرار كرده, ولي اينجور نبود. راستي اين دختره چقدر شبيه گوگوشه و مث اون بازي هم بلد نيست. خلاصه اين فيلم رو بعد از ظهر روز تعطيل نبينيد.
