--> پيرتاک <body><script type="text/javascript"> function setAttributeOnload(object, attribute, val) { if(window.addEventListener) { window.addEventListener('load', function(){ object[attribute] = val; }, false); } else { window.attachEvent('onload', function(){ object[attribute] = val; }); } } </script> <div id="navbar-iframe-container"></div> <script type="text/javascript" src="https://apis.google.com/js/platform.js"></script> <script type="text/javascript"> gapi.load("gapi.iframes:gapi.iframes.style.bubble", function() { if (gapi.iframes && gapi.iframes.getContext) { gapi.iframes.getContext().openChild({ url: 'https://www.blogger.com/navbar/5111494?origin\x3dhttps://pirtaak.blogspot.com', where: document.getElementById("navbar-iframe-container"), id: "navbar-iframe" }); } }); </script>

پيرتاک

دوستان:

آرشيو

گويا
BBC
******* Comments********** ****
 



Saturday, December 13, 2003

يك كشف مهم

ديشب پس از اينكه آساهي رو براي اولين بار امتحان كردم به يه نتيجه’ فلسفي مهم دست يازيدم (كي ميره اين همه راه رو). اول بگم كه من طرفدار پرو پا قرص هاينيكن هستم ولي ديشب با اياديمون تصميم گرفتيم محصولات ژاپن رو هم مرور كنيم. البته من نه مست مي كنم و نه مشت ميزنم به ديوار. به فلسفه هم معتاد نيستم و اصلاً هم به انهدام باغچه فكر نمي كنم. نميدونم آيا خيلي دردمند هستم يا نه ولي هيچوقت سعي نكردم چيزي رو توي ازدهام هيچ ميخونه اي گم كنم. ولي مطمئنم كه آبجو از زمره’ مائده هاي الهيست. راستي تا يادم نرفته بگم كه يه واحد براي اندازه گيري غم اختراغ كردم. اين اختراع يه ربطايي هم به اون كشفي كه بناست براتون بگم داره. خلاصه اينكه واحدي كه اين حقير سراپا تقصير براي اندازه گيري غم اختراع كرده "اونس"ه. فرضاً من ديشب 44 اونس غم داشتم, معنيش اينه كه پس از نوشيدن يك شيشه’ 12 اونسي هاينيكن و يك 32 اونسي آساهي ديگه بساط غم رو برچيدم و كلي هم لذت بردم. البته هنوز شرايط محيطي و وزن آدم غمگين و اينكه در چه زماني اين آدم آبجو رو بنوشند رو درست برسي نكردم ولي فعلاً تا همينجاشو داشته باشين تا بعد.
حالا بريم سر كشف بزرگ من. ديشب پس از تصفيه حساب با دنياي غم و رسيدن به ساحل امن و آسايش, يه فكر مث برق از تو ذهنم گذشت. با هزار دردسر و تو بميري من بميرم تونستم اون فكر رو رديابي كنم تا امروز بتونم براي شما عزيزان بازگو كنم. حالا بريم سر اصل مطلب. بياين تمام چيزايي رو كه ازشون لذت مي برين رو ليست كنين. ببينين, اين ليست فقط مخصوص خودتونه, هيچ دليل نداره چيزايي رو كه بنا به دلايلي مجبورين ازشون لذت ببرين رو در ليست قرار بدين, تنها چيزايي رو كه واقعاً براتون لذت بخشن رو بي رودروايسي ليست كنين. من اين كار رو كردم و با كمال تعجب ديدم بجز دوسه تاشون بقيه افعال حرامن. اي بابا, حالا بيا و درستش كن. تازه اونايي هم كه بصورت محدود و با شرايط كشنده حرام نبودن يه جورايي به بقاي نسل و اين حرفا ربط داشتن. اول فكر كردم بابا عجب آدم خرابي بودم و خودم خبر نداشتم. ولي پس از مدتي نوري كه از دهنه’ شيشه’ هاينيكن منعكس مي شد حقيقت رو برام روشن كرد. حقيقت اين بود كه اين فقه حنيفه كه با لذت بردن مخالفه. اينا اومدن نشستن با دقت هرچيزي رو كه بشر باهاش حال مي كنه و ازش لذت ميبره رو حرام اعلام كردن و در عوض وعده دادن كه اگه از همه’ اين لذتها چشم بپوشين در عالم باقي بصورت نا محدود همشو در اختيارتون قرار ميدن, بنازم اين رو رو.

Pirtaak  ||  11:17 PM